2018 Gebroken Glas Pixabay Kalhh

Knap, maar irritant werk van een bekend Nederlands kledingmerk. 

Niet voor de eerste keer fêteert dit kledingmerk nietsvermoedende OV-reizigers op levensgrote posters die je zou kunnen beschouwen als aanstootgevend. Deze keer geen vrouwonvriendelijke afbeeldingen in bushaltes, maar twee met elkaar zoenende mannen. 

Voor wie liever niet naar zo’n afbeelding kijkt, kan het best vervelend zijn. Sta je in alle vroegte op het station op je bus te wachten, word je geconfronteerd met een weinig verhullend liefdestafereel. Ik ben zo’n reiziger die daar helemaal niet op zit te wachten. En nee, niet direct miepen dat ik iets tegen homo’s heb, dat is onzin en nét iets te makkelijk. 

Zo’n poster moet dan toch kunnen? Nee, vind ik niet. Het lijkt allemaal sympathiek, vrij en tolerant, maar voor mij voelt het anders. Dit voelt als opgelegd, als door mijn strot geduwd. Dat ik homo’s moet accepteren en wel nu en overal. Dat deed ik al, maar dan wel uit mijzelf. Die ongemakkelijke opgelegde acceptatie, dát zit mij dwars.

Maar niet alleen dat. Er is meer waaraan ik mij erger.   

Deze bewuste pakkenboer lanceert al sinds 2010 aanstootgevende reclamecampagnes. In de huidige campagne gaat het toevallig om zoenende homo’s, maar het hadden net zo goed friemelende transgenders kunnen zijn. Worden homo’s nu beter geaccepteerd door deze posters? Denk je nou echt dat ze bij dit bedrijf expliciet wakker liggen van homo acceptatie?

Choqueren, publiciteit genereren en meer pakken verkopen. Dát is waar deze campagne om draait. 

‘Posterhaters’ zijn nu op pad om deze veelbesproken posters eigenhandig te verwijderen. Afplakken is een beproefde methode, maar er zijn ook mensen die blijkbaar zó op hun ziel zijn getrapt dat ze het gerechtvaardigd vinden een ruit van een bushokje te vernielen om een poster te verwijderen. Vind ik te ver gaan, iedere ruit schijnt € 310,- te kosten. 

Jammer dat het zo loopt. Veel vandalismekosten en een grote groep homo’s die zich laat misleiden door te denken dat dit een bedoelde pro-homo campagne is. Hier is maar één winnaar en dat is het bewuste kledingmerk dat een stapel free publicity opstrijkt. Voor mij reden het merk niet óók nog eens een keer te noemen.

Ik zou zeggen; verantwoordelijkheid nemen, posters verwijderen en schade vergoeden. Tijd voor gepaste maatregelen tegen een ongepaste opruiende reclamecampagne. 

J. 




Foto: Kahll via Pixabay

De column op Pernis Online wordt geschreven door Pernissers en gaat over hun leven in de breedste zin des woords. De inhoud van de column komt dan ook volledig voor rekening van de schrijver ervan.